Recent content by رها

خاطرت باشد جهان با لبخند تو آغاز می‌شود، نه با نقشه‌ای که از آینده کشیده‌ای. تو آن نغمه‌ی بی‌زمانی هستی که هر بار در دل غروب، جهان را به خاطر می‌آورد که هنوز امیدی هست. بگذار شکست‌هایت چون موج، تو را بتراشند، نه بشکنند. هر نگاهت، نوری‌ست که در تاریکی رویاها می‌تابد. هر آهت، ابری‌ست که باران معنا...

او تُندخو نبود؛ آنها از سمتِ شکسته اش به او نزدیک می شدند…

فریبرز بی‌طاقت به سمتش هجوم برد و شهروز عقب کشید. اما دست‌های لرزان فریبرز به طرز عجیبی محکم بودند و این بار یقه‌ی شهروز را گرفتند. - اگه دیگه هیچوقت برنگشت چی؟ تو باید جواب بدی مرتیکه! تو هیچ می‌فهمی چی زر زر می‌کنی؟! پسرم مریضه، حتی دو کلوم حرف درست درمون بلد نیست بزنه... می‌فهمی ممکن الان تو...

به گمانم برای اولین بار بود که حرفش را قطع می‌کردم. - من باید مواظب شیرین باشم، خودم می‌دونم. ولی آشپزی هم برای شیرینه دیگه. درست میگم؟ نفس عمیقی کشید؛ گویا تسلیم شده بود. - باشه، هر جور مایلی. چیز دیگه‌ای هست که باید بدونم؟ باید می‌رفت. خودم فهمیدم و در لحظه نمی‌دانم با کدام جسارت جمع‌شده‌ای...

دردی عظیم، درد‌یست؛ با خویشتن نشستن در خویشتن شکستن… حمید مصدق

متفکر لبم را گزیدم. - خب حداقل می‌بینمش. از دیشب تا به حال برادرم را ندیده بودم به گمانم هنوزم از دوری‌اش دلشوره می‌گرفتم. نغمه با گفتن آدرس بفرست موافقتش را اعلام کرد. - نغمه قربون دستت، پس اومدی ماشین روزبه رو هم با خودت ببر. دوباره صدایش رنگ تعجب به خود گرفت و من از پشت تلفن هم می‌توانستم...

لبِ خاموش نمودارِ دلِ پر سخن است... - صائب تبریزی

نور صبحگاهی از پنجره‌های تمام‌قد آشپزخانه، خطوط مورب و روشنی روی کف‌پوش مرمری ایجاد کرده بود؛ خطوطی که حتی در اوج سکوت هم خبر از یک نظم محیطی دقیق می‌داد. فضای اطرافم، با ست رنگ‌بندی طوسی، سفید و سیاه، فضایی بود که انگار برای کمترین میزان احساسات طراحی شده بود. لب‌هایم را روی هم فشردم. اگر به...