نقد کاربران نقد کاربران دلنوشته قارا دومان به قلم سونیا ریپر

[پناه]

کاربران عزیز تقاضا میشود قبل از فعالیت به قوانین نقد کاربران توجه کنید.
قوانین نقد کاربران | کلیک کنید

به نام سکوتی که فریاد می‌زند
اثر: قارا دومان
نویسنده: @-نَــواژ
ژانر: تراژدی، عاشقانه

دیباچه
در تار و پود شب، آنجا که سایه‌ها به رقص درمی‌آیند و اشک‌ها به ستاره بدل می‌شوند، داستانی نهفته است؛ از بادی که هرگز نوزید و شمعی که ناگهان خاموش شد. اینجا، کلمات به جای قدم‌ها، در پی ردپایی گم‌شده می‌دوند.

*قارا دومان: مه سیاه
لینک:

درحال تایپ - دلنوشته قارا دومان | سونیا ريپر کاربر انجمن چری بوک

به نام سکوتی که فریاد می‌زند اثر: قارا دومان به قلم: سونيا ريپر ژانر: تراژدی، عاشقانه دیباچه در تار و پود شب، آنجا که سایه‌ها به رقص درمی‌آیند و اشک‌ها به ستاره بدل می‌شوند، داستانی نهفته است؛ از بادی که هرگز نوزید و شمعی که ناگهان خاموش شد. اینجا، کلمات به جای قدم‌ها، در پی ردپایی گم‌شده...

cherrybook.ir

 

[Nini Leen]

نوشتنِ یک دلنوشته به یک زبان، و همزمان در آوردن همان از زبان مبدا به زبان فارسی برای من خیلی ارزشمنده.
شاید اگر این‌ها به زبان انگلیسی ترجمه شده بود، کم‌تر متحیر میشدم؛ ولی برای من زبان فارسی زبانِ بسیار هنرمندانه‌ای هست و ارزشمندیش همیشه برام مهم بود و این‌که بتونی توی زبان فارسی هم این‌همه زیبایی رو منتقل کنی ارزشمندتر میشه برام :>
صادقانه مجموعه‌ی دوست داشتنی‌ای هستش، و لذت بردم، شاید سوادِ کمِ ادبیاتی من یک جاهایی رو دوست نداشت چون انتظارِ قافیه داشت، ولی کاملا هماهنگ بود و دوست داشتنی.
خسته نباشید و قلمتون مانا نواژِ هنرمند

 

[امیراحمد]

درود.
دلنوشته قشنگ و جالبی نوشتین، از تشبیهات به خوبی تونستین در دلنوشته استفاده کنین.
نقد خاصی نیست و منتظر ادامه دلنوشته و آثار دیگتون هستم.

 

[پناه]

سلام سونیا جان.
از اونجایی که خودم آذری زبان هستم، دلنوشته.ات که بیشتر شبیه یه مرثیه می‌موند، شدیدا به دلم نشست. یه جاهایی اینقدر معنی و متن اصلی با هم، همخونی داشتن یا حتی بهتر عمل کرده بودن که چند بار معنی رو خوندم.
قارادومان بیشتر به نظرم به حس فقدان تکیه داره و ژانر تراژدی غالب‌تر شده.
خیلی ماهرانه از متن آذری و فارسی کنار هم استفاده کردی که به جد میگم نقطه قوت این دلنوشته است.
تصویر سازی ها ساده هستن اما منسجم. و این برام خیلی قشنگ بود.
بار عاطفی‌ای که توی بعضی از پارت‌ها موج میزنه ملموس و باورپذیره.
متن دلنوشته انگار داره باهات حرف میزنه، انگار نویسنده یه زخم داره، زخمی که می‌خواد با نوشتن تسکین بده و این حس رو خوب تونستی منتقل کنی، اما یه جاهایی هست که باید ضرب‌آهنگ رو بیشتر کنی. ریتم یکنواخت و صامت داره جلو میره.
شدیدا دوستش داشتم.
موفق باشی 🌹