گنجینه اشعار محمد الیاسی

[پناه]

از همان راهی که برگشتی ندارد میروم
تا نگاهی سمت رویَت برنگرداند مرا...
شعر من خواندن ندارد، سعیِ بیهوده نکن
آن که رفتن را به چشمش دیده میداند مرا

 

[پناه]

ماهِ من، ای روشنایِ شبِ اغیار، سلام
ای که در محضر گل ها کردی ام خار سلام
من همانم که به موجِ زلفِ تو دل دادم
موج زلفی که برایش تن به ساحل دادم
آن یکی آمدو از حافظه ات پاکم کرد
زیر شن های همان ساحل شن خاکم کرد
شاید از خاطره ات پاک شدم، باکی نیست
گر جفا کرده دلت باز دلم شاکی نیست...

 

[پناه]

تو درمانی مرا جانا
بیا من را طبابت کن...
دچارم کن به احساست
مداوای جراحت کن...
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شده ام حالتِ بُغضی که گلو گیر شده
روزه ای که دَمِ افطار زِ غم سیر شده
یا همان بچه پرستویی که قبل از پرواز
رو به روی دشمنش خوار و زمین گیر شده

 

[پناه]

گفته بودم جــــان تو جان منست
آخرش جانم شد از جانم جـــــــدا
روزگــــــــــــــــارم مصرع بعدی شده
هرچه ميخواهم نمیخواهد خدا

 

[پناه]

تو میرفتی، منِ گریان حواسم بود
که در خانه مرا بى تو هوا سم بود
نگاهم خیس، هر از گاهی لبم خندان
ندانستــــــی که از حال خرابم بود
تو رفتی و کنارم مانده افکارت
همین فکری که قبل از تو کنارم بود
تو رفتی و نرفت از یاد من عطرت
چه میکردم که عطرت در لباسم بود

 

[پناه]

اعتراف میکنم
من صاحب
ترسو ترین دیدگان هستم
که هر شب از ترس رفتنت
جایشان را خیس میکنند...

 

[پناه]

سوز جدایی با غمت
کرده هم آغوش مرا
از چه بگویم که دلت
کرده فراموش مرا
............
تور سفیدی که شده
البسه ی بخت دلت
رنگ لباسم شده و
کرده کفن پوش مرا

 

[پناه]

مثل قبلاً ها، نگاهت مال چشمانم نبود...
آخرین ديدارمان گو چیزی از من برده بود
کافه و آن قهوه و ته مانده اش در فنجان
بد تر از بد بود و گویا فال رفتن چیده بود...

 

[پناه]

چتری ندارم
و دارد پاییز میبارد
از تمام خاطراتم...

 

[پناه]

ریتم قدمهایت
با ضربان قلبم
عجیب رابطه دارد...
تو دورتر میشوی...
و قلبم...
کمرنگ تر میزند.....